“Emperyalizme karşı savaş stratejisi” tek bir askeri doktrinle açıklanamaz; bu, askerî, ekonomik, kültürel, teknolojik, psikolojik unsu...
“Emperyalizme karşı savaş stratejisi” tek bir askeri
doktrinle açıklanamaz; bu, askerî, ekonomik, kültürel, teknolojik,
psikolojik unsurların birlikte yürütüldüğü çok katmanlı bir mücadeledir.
Tarihsel olarak başarıya ulaşan örnekler incelendiğinde ortak bir çerçeve
ortaya çıkar. Geldiğimiz noktada, iletişim teknolojisinin insanlığa sunduğu
fırsatlarla hiçbir şeyin gizli kalmadığı, doğru bilgiye ulaşımda imkân olduğu
bir gerçektir. Bu durumun; insanlığın yeni bir merhale kat edebilmesi için
emperyalist anlayışın insanlığı bu denli tahkir ve aşağıladığı kabul edilmez
duruma karşı bir uyanışın başlatılması gereğini stratejik hedeflerle ortaya
koymanın zaruret olduğunu kabul etmek gerekiyor.
Bu sebeple, “emperyalizme karşı savaş” olarak ifade
edilen bir stratejik yol haritası çizmek elzemdir.
Stratejik Temel: Asimetrik Denge
Kurmak; Emperyal
güçler genelde, Teknolojik olarak üstün, Konvansiyonel savaşta güçlü,
Lojistik olarak organizedirler. Bu
yüzden doğrudan cephe savaşı yerine: Asimetrik savaş tercih edilir. Gerilla
taktikleri, Vur-kaç operasyonları, Zamanı uzatma (yıpratma savaşı)… Örnek:
Vietnam Savaşı, ABD’ye karşı uzun süreli yıpratma, Cezayir Bağımsızlık
Savaşı; şehir- kırsal direniş birleşimidir.
Halk Desteği: Savaşın Asıl Gücü; Hiçbir anti-emperyal mücadele halk
desteği olmadan kazanılamaz. Temel prensip: “Halk denizdir, savaşçı
balık.” Yerel halkın desteği, istihbarat - lojistik - moral, Halktan
kopuk hareketler, başarısız olur. Bu
yaklaşımın teorik temelleri: Mao Zedong Che Guevara olarak ifade edilse
bile, Mustafa Kemal Atatürk’ün, başkumandanlığında yapılan kurtuluş savaşı,
pratiği temsil etmektedir.
Ekonomik Direnç: Savaşın Görünmeyen
Cephesi; Emperyal
baskı çoğu zaman askeri değil ekonomik olur: Ambargo, Finansal
baskı, Borçlandırma. Buna karşı
strateji: Yerli üretim (sanayi-tarım), Enerji bağımsızlığı, Alternatif ticaret ağları
Örnek: Küba → ambargoya rağmen sistemini sürdürme, İran yaptırımlara
karşı direnç modeli. Bu model bu gün emperyalizmin ne kadar vahşi olduğunu
ortaya koyarken, aynı zamanda, emperyalizmin sonunun yaklaştığına da
hükmetmemizi sağlamaktadır.
Bilgi ve Algı Savaşı (Psikolojik Harp)Modern dönemde savaşın en kritik
alanı: Medya, Sosyal medya, Uluslararası kamuoyudur. Hedef: Meşruiyet kazanmak, Karşı tarafı
“işgalci” göstermek, Küresel destek oluşturmak.
Örnek: Arap Baharı, dijital mobilizasyon gücü.
Teknolojik ve Siber Boyut; Artık savaş sadece sahada değil:
Siber saldırılar, İHA/SİHA kullanımı, Elektronik harptır. Yeni nesil strateji: Ucuz ama etkili
teknoloji Dağıtık sistemler, Yerli
savunma sanayii, Bu alanda öne çıkan model; Türkiye İHA/SİHA ile asimetrik güç
dengesi.
Diplomasi: Savaşmadan Kazanmak; En kritik ama en az konuşulan alan:
Çok kutuplu denge politikası, Büyük güçler arasında denge kurma, Bölgesel
ittifaklar Örnek: Hindistan; ABD, Rusya ve Çin arasında denge
Zaman Faktörü: Sabır Stratejisi; Emperyal güçler genelde: Kısa
sürede sonuç almak ister, Kamuoyu baskısına açıktır, Anti-emperyal strateji:
Süreci uzatmak Maliyeti artırmak, Karşı tarafın iç desteğini kırmak
Başarılı bir anti-emperyal mücadele şu altı esasa dayanır:
Asimetrik savaş (askeri), Halk desteği (sosyolojik), Ekonomik
bağımsızlık (üretimden elde edilen güç), Algı ve medya savaşı, Teknolojik
adaptasyon Diplomatik denge…
Nesim Yalvarıcı
YORUMLAR